Η Έφη Αχτσιόγλου ήταν η πρώτη από τους 5 διεκδικητές της προεδρίας του ΣΥΡΙΖΑ, που μίλησε από το βήμα του Διαρκούς Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Η απόφαση ήταν οι 5 υποψήφιοι να μιλήσουν αλφαβητικά.

Στην αρχή της ομιλίας της αναφέρθηκε στον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απουσίαζε. «Γιατί εκεί που άλλοι έβλεπαν αδιέξοδα, ο Αλέξης Τσίπρας έβλεπε δυνατότητες. Και έτσι κατάφερε να ηγηθεί σε ένα ρεύμα που πέτυχε το ιστορικά αδιανόητο. Την Αριστερά στην κυβέρνηση» είπε χαρακτηριστικά.

«Όπως δεν θα σας κρύψω ότι πολλές φορές το προηγούμενο διάστημα απογοητεύτηκα από την ποιότητα του εσωτερικού μας διαλόγου. Αλλά καμία έκρηξη τοξικής αρρενωπότητας, καμία μα καμία συκοφαντία, καμία θλιβερή εν τέλει προσπάθεια να με εμφανίσουν συγκεκριμένα μιντιακά και σοσιαλμιντιακά κέντρα, δυστυχώς και με συνδέσεις στο κόμμα μας, ως φωνή του «συστήματος» μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν με έκανε να ξανασκεφτώ την αρχική μου απόφαση. Γιατί πίστεψα και πιστεύω σε αυτό που είπε ο Αλέξης Τσίπρας. Ότι έχει έρθει η ώρα για το νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ» σημείωσε σε άλλο σημείο της ομιλίας της.

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία της Έφης Αχτσιόγλου

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Ετοιμάζοντας την ομιλία αυτή θυμήθηκα την πρώτη φορά που μίλησα δημόσια σε μια διαδικασία του κόμματός μας. Ήταν το 2007 στη Θεσσαλονίκη των φοιτητικών μου χρόνων, μέσα στον ενθουσιασμό της μάχης -μιας μάχης εμβληματικής για τη γενιά μου- απέναντι στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Και μια μάχη που θα χρειαστεί τώρα να ξαναδώσουμε.

Το 2007 όμως ήταν το χρονικό μεταίχμιο της μεγάλης αλλαγής που καθόρισε την πορεία της χώρας: το τέλος της εποχής της φαινομενικής ευημερίας και ο προάγγελος της επικείμενης οικονομικής κρίσης.

Το 2010 η χώρα μας χρεοκόπησε.

Και τότε εμείς, ένα μικρό τότε, αλλά δυναμικό, κόμμα της αριστεράς εγκαινιάσαμε μια συγκλονιστική πορεία που οδήγησε στην ιστορική αλλαγή του 2015.

Και όλες και όλοι ξέρουμε ότι αυτή η συναρπαστική διαδρομή είχε και θα έχει για πάντα τη σφραγίδα του Αλέξη Τσίπρα.

Γιατί ήταν αυτός που έθεσε πρώτος και ξεκάθαρα το στόχο για την κυβέρνηση της Αριστεράς σε πείσμα πολλών που μας έλεγαν ότι ο δικός μας ρόλος εξαντλείται στη διαμαρτυρία.

Γιατί εκεί που άλλοι έβλεπαν αδιέξοδα, ο Αλέξης Τσίπρας έβλεπε δυνατότητες.

Και έτσι κατάφερε να ηγηθεί σε ένα ρεύμα που πέτυχε το ιστορικά αδιανόητο.

Την Αριστερά στην κυβέρνηση.

Το παλιό πολιτικό και οικονομικό σύστημα στην Ελλάδα θορυβήθηκε. Όπως και οι ιδεολογικοί μας αντίπαλοι εντός και εκτός της χώρας.

Και από εκείνη τη μέρα έχουν έναν και μόνο στόχο: να μην επιτρέψουν ξανά να βρεθούμε στην κυβέρνηση.

Γιατί εκεί συμπυκνώνεται η ιδεολογική μάχη της εποχής μας.

Έκαναν τα πάντα: μίλησαν για αριστερή παρένθεση, κάλεσαν την Τρόικα να επιβάλει πιο αυστηρά μέτρα, διακίνησαν ασύστολες συκοφαντίες και οργάνωσαν ένα υπόγειο σύστημα διαβολής και διασποράς fake news.

Και συνεχίζουν στο ίδιο τέμπο.

Αυτό που βιώνουμε και βιώσαμε και πριν τις εκλογές είναι το τελευταίο επεισόδιο σε μια στρατηγική φθοράς που υπηρετεί μια και μόνη επιδίωξη: την εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ, την περιθωριοποίηση του, τη διαβεβαίωση ότι η κυβέρνηση θα ανήκει πάντα στους «νόμιμους» και παραδοσιακούς ιδιοκτήτες της χώρας.

Αντέξαμε και αντέχουμε.

Και σήμερα στέλνουμε μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.

Μην περιμένετε να μετανιώσουμε για όσα πετύχαμε.

Είμαστε περήφανοι και περήφανες για τη διαδρομή μας.

Ναι υπήρξαν αδυναμίες, κενά, ολιγωρίες. Γιατί αυτό συμβαίνει όταν αναλαμβάνεις την ευθύνη.

Ναι υπήρξαν συμβιβασμοί, υπήρξαν ήττες.

Πάνω απ όλα όμως υπήρξε η μεγάλη νίκη: η απελευθέρωση της χώρας μας από τα μνημόνια, η ανάκτηση της πολιτικής κυριαρχίας της πατρίδας μας.

Πάνω απ’ όλα υπήρξε η σταθερή ευθυγράμμισή μας με τη σωστή πλευρά της ιστορίας:

με τους πολλούς και για τους πολλούς.

Με ρωτούν : τι εννοείτε όταν λέτε ότι είμαστε με τους πολλούς; Δεν είμαστε με όλους;

Τους απαντώ: θέλουμε να εκφράσουμε την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία: τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους ανέργους, τους νέους, την αγροτική τάξη, τους επαγγελματίες και τους μικρούς επιχειρηματίες.

Να εκφράζουμε τις πραγματικές τους ανάγκες, τις προσδοκίες τους, τις αγωνίες τους.

Όχι δεν θέλουμε να εκφράζουμε την οικονομική ολιγαρχία, την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, τους λίγους των πολιτικών τζακιών και των ελίτ.

Ήμασταν και είμαστε με τους πολλούς και για τους πολλούς.

Είμαστε περήφανες και περήφανοι για τη διαδρομή μας.

Γιατί ήταν γεμάτη αγώνες που δόθηκαν με το λαό για το λαό. Και έτσι θα συνεχίσουμε.

Με την περηφάνεια, αλλά όχι την έπαρση.

Με την ανιδιοτέλεια, αλλά όχι την αφέλεια.

Με την αγωνιστικότητα, αλλά όχι τον δογματισμό.

Με τη βεβαιότητα ότι έχουμε μια και μόνο υποχρέωση: να εμπνεύσουμε, να σχεδιάσουμε, να οργανώσουμε μια νέα εποχή για τη χώρα μας.

Μαζί, ενωτικά και συλλογικά.

Αποφασιστικά και αγωνιστικά.

Γιατί πολλά μπορεί να έχουν αλλάξει μέσα στα χρόνια, αλλά κάτι παραμένει ατόφιο:

το ασίγαστο πάθος που μοιραζόμαστε συντρόφισσες και σύντροφοι για κοινωνική δικαιοσύνη, ριζοσπαστικές αλλαγές, και μια νέα εποχή για τη χώρα μας που θα εκφράζει τις αγωνίες, και θα δίνει υπόσταση στις προσδοκίες της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Εκλογικό αποτέλεσμα

Είμαστε εδώ σήμερα υπό το βάρος μιας μεγάλης εκλογικής ήττας.

Μια ήττα που δεν αφορά μόνο εμάς.

Αφορά την ποιότητα της ελληνικής δημοκρατίας.

Ανανεώθηκε η εμπιστοσύνη σε μια κυβέρνηση που πορεύτηκε με έπαρση, προώθησε αντικοινωνικά μέτρα και καταπάτησε τους θεσμούς της χώρας.

Είναι όντως ψήφος ανοχής και όχι ενθουσιασμού. Αλλά ακόμα και έτσι, δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας στο προφανές.

Την ίδια στιγμή το κοινοβούλιο φιλοξενεί πλέον την αναγεννημένη άκρα δεξιά και μια ευρεία γκάμα ανορθολογικού και αντιπολιτικού λόγου.

Σύγχρονες εκδοχές του ρατσισμού, της συνωμοσιολογίας, του ανορθολογισμού.

Όλα αυτά πρέπει να μας αφυπνίσουν. Και να συζητήσουμε ουσιαστικά και παραγωγικά για το εκλογικό αποτέλεσμα.

Όχι για να δικαιώσουμε ο καθένας αναδρομικά την άποψή του, αλλά για να διορθώσουμε τα λάθη στη στρατηγική και στην τακτική μας.

Είναι μια συζήτηση που πρέπει να ολοκληρωθεί στο τακτικό μας συνέδριο.

Προς το παρόν περιορίζομαι σε δύο διαπιστώσεις.

Πρώτη: δεν συλλάβαμε έγκαιρα και ουσιαστικά ότι η αντίθεση μνημόνιο/αντιμνημόνιο που σφράγισε την δική μας εμπειρία, άρχισε να φθίνει και να υποχωρεί οριστικά από το 2018.

Χάρη στις προσπάθειες των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ, η εποπτεία είχε τελειώσει, το χρέος είχε ρυθμιστεί, τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο ήταν σχετικά μεγάλα, οι εργασιακές σχέσεις είχαν βελτιωθεί σημαντικά, το κοινωνικό κράτος είχε αρχίσει να βρίσκει βηματισμό, η κοινωνία -αρχίζοντας από τα ευπαθέστερα κοινωνικά στρώματα- είχε αρχίσει να ανασαίνει.

Μετά το 2018 είχε διαμορφωθεί πια μια νέα συνθήκη.

Άλλα ήταν τα κοινωνικά αιτούμενα, άλλες ήταν οι προσδοκίες.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ύστερα από τη μεγάλη δοκιμασία της κρίσης και των μνημονίων ήθελαν μια νέα εποχή.

Το 2019 αναγνώρισαν -εκ του αποτελέσματος- τη δική μας συμβολή στο τέλος της εποχής των μνημονίων και την προσπάθειά μας να κρατήσουμε την κοινωνία όρθια.

Ανάμεσα όμως στο 2019 και στο 2023 δεν αξιοποιήσαμε την πολιτική ευκαιρία που μας έδωσε ο λαός. Και η ευθύνη εδώ βαραίνει όλους μας.

Την πιο κρίσιμη στιγμή, όταν έπρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, να βρεθεί παντού στην κοινωνία, να ανοίξει το βηματισμό του για την κοινωνική του διεύρυνση -και το τονίζω αυτό, όχι γενικά και αόριστα τη διεύρυνσή του, αλλά την κοινωνική του διεύρυνση, επικράτησε μια προβληματική εσωστρέφεια.

Διότι πέρα από όσα έχουν ήδη επισημανθεί και αφορούν την απλή αναλογική, την πολυφωνία και την συνεπαγόμενη απουσία καθαρού πολιτικού στίγματος που είναι όλα σωστά πρέπει να υπογραμμίσουμε και κάτι ακόμα:

Οι δεσμοί μας με την κοινωνία ασθένησαν.

το κόμμα μας αναλωνόταν σε μάχες χαρακωμάτων αντί να αφουγκράζεται, να συνομιλεί με το μοναδικό και πολύτιμο σύμμαχό μας: την ελληνική κοινωνία.

Όχι γενικά και αόριστα. με τις εργαζόμενες γυναίκες, με τους νέους, με τα δυναμικά στρώματα των επιστημόνων, με τους επαγγελματίες, και κυρίως με το αίτημα τους για ριζικές αλλαγές και βελτίωση στην ποιότητα της ζωής τους.

Και αυτό, αυτή η απόστασή μας καθόρισε το εκλογικό αποτέλεσμα.

Αντιπολίτευση

Πάνω σ αυτό το ζητούμενο πρέπει να αναδιοργανωθούμε.

Να βρεθούμε και να συνομιλήσουμε επί της ουσίας με τους ανθρώπους που παράγουν, που προσπαθούν, που δημιουργούν και να τους πείσουμε για κάτι πολύ απλό και πολύ δύσκολο ταυτόχρονα:

ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα.

Έχουν περάσει μόλις εκατό και κάτι μέρες από την εκλογή της Νέας Δημοκρατίας.

Πυρκαγιές – εκφασισμός – βία – με συμμορίες ακροδεξιών να απαγάγουν μετανάστες στον Έβρο ή να δολοφονούν έξω από ένα γήπεδο – ακρίβεια

Ανασφάλεια, καταστροφή, βία, εκφασισμός. Αυτές ήταν οι πρώτες μέρες της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η κοσμογονία του κυρίου Μητσοτάκη αποδεικνύεται μια δυστοπία.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πέσει σαν ώριμο φρούτο.

Χρειάζεται πολιτική πρωτοβουλία και πρόγραμμα.

Χρειάζεται κοινωνική διαθεσιμότητα.

Το επόμενο διάστημα έρχονται μεγάλες και στρατηγικές μάχες στις οποίες θα αναφερθώ και στη συνέχεια: για το κράτος, την παιδεία και την υγεία, για το ταμείο ανάκαμψης, για τα εργασιακά, για το περιβάλλον.

Σε κάθε μια από αυτές τις μάχες, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα είναι εκεί.

Εκεί όμως όχι απλά για να καταδείξει τις ανεπάρκειες και τις ευθύνες της κυβέρνησης. Αυτές τις ξέρει και τις βλέπει ο ελληνικός λαός. Από εμάς περιμένει και απαιτεί κάτι άλλο.

Να πείσουμε ότι η δυστοπία δεν μπορεί να είναι η νέα κανονικότητα.

Να δείξουμε ότι το μέλλον δεν μπορεί να είναι ταυτόσημο με μια καθημερινότητα μηδενικών προσδοκιών – «επιβιώνετε αρκεί».

Γιατί εκεί εδράζετε η νίκη της δεξιάς. Στην εμπέδωση στην ελληνική κοινωνία της πεποίθησης ότι αυτό που ζει είναι το καλύτερο που μπορεί να έχει , στην εμπέδωση του φόβου ότι οποιαδήποτε αλλαγή είναι κίνδυνος.

Πρέπει να σπάσουμε το φόβο.

Να αποδείξουμε, στην πράξη, ότι υπάρχει η ρεαλιστική δυνατότητα για μια άλλη, καλύτερη, ζωή.

Με ασφάλεια, δικαιοσύνη και ελευθερία.

Με ριζοσπαστικές τομές που οχυρώνουν τη χώρα μας σε μια εποχή μεγάλων κρίσεων και συναρπαστικών δυνατοτήτων.

Και αυτό απαιτεί μια από τα κάτω μεγάλη κινητοποίηση.

Να σημάνουμε έναν συναγερμό.

έναν αγώνα διαρκείας απέναντι στην κυβέρνηση της καθήλωσης και την ίδια στιγμή ένα πειστικό εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης.

Μια αντιπολίτευση δομική, μαχητική και την ίδια στιγμή ένα λόγο θετικό, ρεαλιστικό και ριζοσπαστικό ταυτόχρονα.

Μέσα και έξω από τη Βουλή.

Και αυτή είναι η δική μου πρόταση:

-όχι στην Ελλάδα των μηδενικών προσδοκιών

-Αξίζουμε, οφείλουμε και μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα.

Η Ελλάδα μπορεί καλύτερα.

Και θα το πετύχουμε.

Καταθέτω σήμερα την πρότασή μου για τα 4 στρατηγικά πεδία που πρέπει να παρέμβει και να πρωταγωνιστήσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το επόμενο διάστημα.

Όχι για να απαντήσει σε κάποια πρωτοβουλία της κυβέρνησης -αν και φυσικά και αυτό θα χρειαστεί-

αλλά κυρίως ως η δική μας πρόταση για το μέλλον της χώρας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτει τη γραμμή πάνω στα μεγάλα επίδικα της εποχής μας.

Δεν δίνουμε την μάχη κυνηγώντας από πίσω τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες.

Δεν περιοριζόμαστε στη θέση του «καλού» ή απλά «ηθικού» διαχειριστή. Δεν πέφτουμε σε αυτή την παγίδα.

Εμείς προτάσσουμε τα στρατηγικά ερωτήματα και καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις και συγκεκριμένες λύσεις για αυτά.

Λύσεις και προτάσεις λαϊκά κατανοητές και κοινωνικά αναγκαίες.

Πρώτη μάχη: το κράτος της νέας εποχής

Σήμερα, ύστερα από την εμπειρία της πανδημίας και των διαδοχικών οικονομικών κρίσεων, το δίλημμα δεν είναι πλέον το περισσότερο ή λιγότερο κράτος.

Αυτό το απάντησε η ζωή και αποτυπώνεται στην παγκόσμια τάση ενίσχυσης του κρατικού παρεμβατισμού είτε σε υγιή κατεύθυνση, είτε σε προβληματική- όπως στην Ελλάδα της Νέας Δημοκρατίας με τη λίστα Πέτσα, την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, τις απευθείας αναθέσεις και την επιδότηση της ακρίβειας και της κερδοσκοπίας.

Το δίλημμα λοιπόν παίρνει νέα μορφή:

κράτος υπηρέτης συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων που τα επιδοτεί;

ή

κράτος στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου που σχεδιάζει και υλοποιεί δημόσιες πολιτικές;

Αυτό είναι το κεντρικό ερώτημα της επόμενης περιόδου. Και σε αυτό, εμείς έχουμε μια και μόνο θέση:

κράτος που έχει ως μόνη αρχή να ανταποκριθεί στις κοινωνικές ανάγκες

που ενισχύει τις κοινωνικές δομές ως απόλυτη προτεραιότητα

σχεδιάζει και υλοποιεί δημόσιες πολιτικές προς όφελος της θωράκισης και της βιωσιμότητας της χώρας

Το λέμε απλά. Γιατί αυτό που λέμε είναι κοινωνικά αναγκαίο:

Θέλουμε ένα κράτος-στρατηγό στην υπηρεσία των πολλών.

Με δημόσιες αξιόπιστες και καθολικές υπηρεσίες υγείας. Με ένα νέο ισχυρό Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Με δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, ποιοτική και δημοκρατική. Χωρίς διαχωρισμούς, που θα δίνει προοπτική και εφόδια σε όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως από τις καταβολές τους, την καταγωγή τους, ή την οικονομική επιφάνεια των γονιών τους.

Ένα κράτος που θα προχωρήσει επιτέλους στις απαραίτητες τομές εκσυγχρονισμού: Εθνικό κτηματολόγιο, χρήσεις γης, χωροταξικά σχέδια. Απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που μένουν ημιτελείς προς όφελος των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων.

Αλλά και ένα κράτος διαφάνειας. Χωρίς ασυλίες για τους Τραπεζίτες, με ελεγκτικούς μηχανισμούς ισχυρούς και ανεξάρτητους αλλά και με δομές κοινωνικού ελέγχου.

Δεύτερη μάχη: το νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο

Ο πόλεμος και η γεωπολιτική αστάθεια, η πληθωριστική έκρηξη, η κλιματική κρίση είναι οι δυστοπικές όψεις της σύγχρονης πραγματικότητας.

Δείτε τα όλα αυτά σε μια εικόνα . Στο φετινό καλοκαίρι. Το μοντέλο της υπερτουριστικοποίησης που μετατρέπεται σε μια φούσκα που κινδυνεύει να σκάσει, την καταστροφή της φύσης με τις συνεχείς πυρκαγιές, την άνοδο των τιμών και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Όλα αυτά σχετίζονται στον πυρήνα τους με το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Και την ίδια στιγμή, νέες προκλήσεις ανοίγονται μπροστά μας: η τεχνητή νοημοσύνη, η ψηφιοποίηση της καθημερινότητας, η ενεργειακή μετάβαση.

Το δίλημμα λοιπόν είναι ένα:

Συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο στο ίδιο παραγωγικό και αναπτυξιακό μονοπάτι; Να εισάγουμε για να καλύψουμε της ανάγκες του τουρισμού;

ή

Αλλάζουμε ριζικά το παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας.

Αν μείνουμε στο πρώτο, τότε η χώρα μας θα οδηγηθεί στα βράχια της χρεοκοπίας και θα έχει χάσει το τρένο των μεγάλων αλλαγών της εποχής μας.

Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Αλλάζουμε ριζικά.

Αυτή είναι η μόνη εγγύηση για βιώσιμη καθημερινότητα στο σήμερα, για καλύτερη ποιότητα ζωής αύριο.

Αλλάζουμε ριζικά σημαίνει :

Διευρύνουμε την εγχώρια παραγωγική βάση, δίνοντας προτεραιότητα στον πρωτογενή τομέα, τη βιομηχανία, τις νέες τεχνολογίες, με την εμπλοκή στην παραγωγική δραστηριότητα χιλιάδων ΜμΕ,
Κατευθύνουμε τα χρηματοδοτικά εργαλεία κράτους εκεί, και η πολιτεία υποβοηθά την ποιοτική αναβάθμιση μέσα από την καινοτομία και τις νέες τεχνολογίες.

Αξιοποιούμε το Ταμείο Ανάκαμψης για την υλοποίηση δημόσιων πολιτικών με έμφαση στην πολιτική προστασία, στις υποδομές,

σχεδιάζουμε την ενεργειακή μετάβαση δίνοντας προτεραιότητα στις ενεργειακές κοινότητες και όχι στην κερδοφορία εταιρικών κολοσσών

διευρύνουμε τα κοινά αγαθά. Τα αγαθά που ανήκουν σε όλους μας. Το νερό, ο αέρας, οι παραλίες αλλά και η επιστημονική γνώση: από τους αλγόριθμους μέχρι τα εμβόλια.

Γιατί αυτές είναι οι μάχες της νέας εποχής.

Και θέτουμε την ψηφιακή πρόοδο στην εξυπηρέτηση του πολίτη, όχι για να ψηφιοποιούμε τη γραφειοκρατία αλλά για να απαλλαχθούμε από αυτήν .

Τρίτη μάχη: ο κόσμος της εργασίας μπροστά

Σήμερα, στη χώρα μας, συγκρούονται δύο αντιλήψεις για τους εργαζόμενους.

Μία βαθιά οπισθοδρομική που την υλοποιεί η κυβέρνηση της δεξιάς και μία ουσιαστική προοδευτική.

Την ώρα που στην Ευρώπη κοινωνίες και επιχειρήσεις ανταγωνίζονται για να προσελκύσουν ανθρώπινο δυναμικό, η χώρα μας πυροβολεί τα πόδια της.

Η δεξιά κυβέρνηση απαξιώνει την εργασία, στερεί την προοπτική από τους νέους να προοδεύσουν μέσα από την δουλειά τους και δυσκολεύεται να τους κρατήσει.

Την ώρα που η τεχνητή νοημοσύνη, η δουλειά από το σπίτι θέτουν νέα δεδομένα στην αγορά εργασίας, εμείς βρισκόμαστε με ευθύνη της κυβέρνησης να συζητάμε αν είναι εντάξει να σερβίρει κάποιος κολυμπώντας ή να δουλεύει υπερωρίες χωρίς να πληρώνεται.

Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο:

Φτηνή ανάπτυξη δίχως εργατικά δικαιώματα

Ή

Αναπτυξιακό άλμα με ισχυρό τον κόσμο της εργασίας

Η θέση μας ξεκάθαρη.

Αποστολή μας είναι να δώσουμε προοπτική στον κόσμο της εργασίας, να γράψουμε από την αρχή το τι σημαίνει να δουλεύεις στην Ελλάδα.

Η αλλαγή είναι εφικτή. Το κάναμε και είδαμε να φέρνει αποτελέσματα. Θα το κάνουμε ξανά.

Η δική μας πρόταση εκκινεί όχι από την υπεράσπιση του παλιού, αλλά από τη διεκδίκηση του νέου: τη διεύρυνση των εργατικών δικαιωμάτων.

πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, επέκταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, σταθερές θέσεις εργασίας
μείωση του χρόνου εργασίας, χωρίς μείωση μισθών,
ενιαίοι κανόνες και δικαιώματα για τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως της μορφής εργασίας – τέλος στις κατασκευές εργολαβικών, ενοικιαζόμενων, δήθεν αυτοαπασχολούμενων εργαζομένων που το μόνο που κάνουν είναι να λειτουργούν ως προκάλυμμα κάθε είδους ασυδοσίας και παραβατικότητας εις βάρος του εισοδήματος και του χρόνου των εργαζομένων, εις βάρος τελικά της ίδιας τους της ζωής.
– έλεγχο των συνθηκών εργασίας, με ισχυρούς κρατικούς μηχανισμούς.

Τέταρτη μάχη: η μάχη για ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα

Είναι μια μάχη καθημερινή. Και δύσκολη. Γιατί αφορά αυτό που οι δυνάμεις της συντήρησης και της αντίδρασης προσπαθούν να παρουσιάσουν ως μια περιττή πολυτέλεια: το δικαίωμα των ανθρώπων στην ίδια τη ζωή, στην ασφάλεια, στον αυτοπροσδιορισμό.

Τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα δεν είναι πολυτέλειες. Είναι η βάση για κάθε πολιτική αλλαγή.

Αν οι πολίτες φοβούνται, αν σκιάζονται από την ανασφάλεια, αν το αντανακλαστικό σε κάθε αλλαγή είναι η ανησυχία ότι θα φέρει χειρότερες μέρες τότε δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν μπορούν να κερδίσουν.

Γιατί εμείς θέλουμε μια κοινωνία που οι άνθρωποι θα διεκδικούν, θα είναι ορατοί, θα θεωρούν αυτονόητο ότι οι ζωές όλων μας έχουν αξία.

Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε μια ουσιαστικά δημοκρατική πολιτεία, που θωρακίζει τους θεσμούς,

Μια πολιτεία που η δημοκρατία δεν είναι μια ρητορική επίκληση αλλά μια καθημερινή πρακτική.

Το δίλημμα αυτό αφορά τον αξιακό και ταξικό πυρήνα της εποχής μας:

Δικαιώματα των ισχυρών;

Ή

Δικαιώματα για όλους; Δικαιώματα για όλες; Δικαιώματα για όλ@;

Άνθρωποι και άτομα πρώτης, δεύτερης και τρίτης κατηγορίας ή ανθρώπινη ζωή ως υπέρτατη αξία;

Και εκεί δεν υπάρχει χώρος συμβιβασμού.

Όποιος θεωρεί το αντίθετο, πιστεύω δεν έχει θέση στις γραμμές μας.

Είμαστε εμείς που δώσαμε ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών και είμαστε περήφανοι για τη μεταρρύθμιση αυτή.

Είμαστε εμείς το κόμμα του μαχητικού φεμινισμού, των μειονοτήτων, του καθολικού σεξουαλικού αυτοπροσδιορισμού.

Είμαστε το κόμμα που δώσαμε τη μάχη με την άκρα δεξιά.

Που θέλουμε και μπορούμε να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα πολυπολιτισμική, με ασφάλεια και νόμους που θα ισχύουν για όλους, που θα εκπέμπει αυτοπεποίθηση και εξωστρέφεια.

Μια Ελλάδα που δεν υποτάσσεται παθητικά στους διεθνείς συσχετισμούς.

Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή συγγενής των μεγάλων δυνάμεων που ακροβατεί ανάμεσα στις εθνικιστικές αδράνειες και την υποχωρητικότητα.

Μπορεί να είναι κεντρικός πυλώνας στον Βαλκάνια και τη νοτιοανατολική μεσόγειο.

Δύναμη ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή.

Δύναμη που παίρνει πρωτοβουλίες και λύνει προβλήματα.

Με μια πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική. Με σαφείς κόκκινες γραμμές για την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου.

Και είναι σ’ αυτή τη γραμμή που αταλάντευτα θα κινούμαστε χωρίς να μετατρέψουμε ποτέ την εξωτερική πολιτική σε εργαλείο επικοινωνιακών σχεδιασμάτων και προπαγάνδας.

Για όλα αυτά συντρόφισσες και σύντροφοι, τα μεγάλα και τα μικρά, τα καθημερινά και τα μακροπρόθεσμα πρέπει να πείσουμε την κοινωνία.

Γιατί η κοινωνία δεν είναι στατική.

Άλλη η κοινωνία του 1990, άλλη αυτή του 2000, άλλη η κοινωνία της κρίσης και των μνημονίων άλλη κοινωνία η σημερινή.

Με διαφορετικούς πολιτικούς προσδιορισμούς και αυτοπροσδιορισμούς, με διαφορετικές ταυτότητες και ιδέες για τον κόσμο και τον εαυτό.

Η πολιτική δεν υπερίπταται της κοινωνίας.

Δεν πρέπει να βλέπουμε τους πολίτες ως να έχουν προκατασκευασμένες πολιτικές ταυτότητες όπου εμείς επιλέγουμε ποια θα εκφράσουμε.

Το ζήτημα δεν είναι να εκφράσουμε απλώς κάτι που βρίσκεται ήδη εκεί έξω και μας περιμένει.

Αλλά με το λόγο και τη δράση μας να διαμορφώσουμε.

Κι εδώ ευκολίες δεν υπάρχουν.

Πολιτική σημαίνει επιλογές και συγκρούσεις. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις.

Δεν μπορείς να μειώσεις τις οικονομικές ανισότητες, να αυξήσεις το εισόδημα των πολιτών και ταυτόχρονα να σωρεύονται δισεκατομμύρια κερδών σε ελαχίστους.

Δεν μπορείς να έχεις υψηλής ποιότητας δημόσια υγεία και παιδεία χωρίς χρηματοδότηση.

Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις την κλιματική κρίση χωρίς να συγκρουστείς με συμφέροντα που υπονομεύουν την περιβαλλοντική προστασία, χωρίς να συγκρουστείς με μια τουριστική ανάπτυξη που δεν σέβεται τα πολεοδομικά σχέδια.

Ευκολίες δεν υπάρχουν.

Μόνο έτσι θα πείσουμε ότι αυτά που λέμε τα εννοούμε και θα τα κάνουμε πράξη.

Γιατί έτσι θα δημιουργήσουμε το μεγάλο, πλειοψηφικό ρεύμα που θα αλλάξει τη χώρα.

Αυτό σημαίνει να πιστεύει κανείς στην παραγωγική δύναμη της πολιτικής. Και εμείς θέλουμε ακριβώς να δώσουμε ξανά προτεραιότητα στην πολιτική.

Και για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε το κόμμα της νέας εποχής.

Έχω μιλήσει πολλές φορές για την πρόθεσή μου να οικοδομήσουμε ένα κόμμα δομών και όχι προσωπικοτήτων.

Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ένα κόμμα μελών και όχι στελεχών.

Πιστεύω στις δομές. Γιατί χάρη σε αυτές μπορεί ο καθένας και η καθεμία να βρει χώρο και αυτές είναι που εξασφαλίζουν συνέχεια. Αλλά και ουσιαστική, πραγματική δημοκρατική λειτουργία.

Με τις δομές απαντώ στο βασικό πρόβλημα που μου θέτουν όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σε όλη την Ελλάδα που περιοδεύω.

Δεν ακούτε τη γνώμη μας , μου λένε.

Είναι οι δομές που εξασφαλίζουν διαφάνεια, λογοδοσία, αποτελεσματικότητα.

Θέλουμε ένα κόμμα που τα μέλη του θα έχουν λόγο και ρόλο. Ένα κόμμα που θα είμαστε όλοι ίσοι, με τις ίδιες υποχρεώσεις και ίδια δικαιώματα.

Που οι κανόνες θα ισχύουν για όλους. Χωρίς αστερίσκους.

Γιατί αυτό είναι το κόμμα που θέλουμε.

Ένα κόμμα ευθύνης.

Κι εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη:

Να πρωταγωνιστήσουμε ώστε με τους αγώνες μας, τις παρεμβάσεις μας, τον προγραμματικό μας λόγο, να δώσουμε την εναλλακτική λύση για τη χώρα.

Την προοδευτική, δημοκρατική αριστερή εναλλακτική λύση στο αδιέξοδο, την δυστοπία, την κοινωνία των μηδενικών προσδοκιών.

Αυτή την ευθύνη αναλαμβάνουμε.

Και αυτή την ευθύνη την αναλαμβάνουμε και για έναν ακόμη λόγο.

Διότι είμαστε εγγύηση για τη δημοκρατία και τη διαφάνεια.

Διότι σηκώνουμε ανάστημα απέναντι στη διαπλοκή, ανάστημα απέναντι στα εγκατεστημένα συμφέροντα που κατακερματίζουν τον προοδευτικό χώρο και αφήνουν συνειδητά περιθώριο στην ακροδεξιά.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και για μια μεγάλη συμμαχία των πολιτικών δυνάμεων της πληθυντικής Αριστεράς στην Ευρώπη.

Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να έχουμε ένα ευρωπαϊκό ρεύμα αντίστασης στην άνοδο της ακροδεξιάς, στις πολιτικές της λιτότητας, στις ανησυχητικές γεωπολιτικές αναδιαρθρώσεις μετά τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία.

Για να επανέλθει το αίτημα της ειρήνης στην Ευρώπη που πλέον μετατρέπεται σε σκηνικό πολέμου.

Και ο πρώτος σταθμός για αυτό είναι οι ευρωεκλογές την άνοιξη του 2024.

Εκείνη η βραδιά θέλουμε να είναι μια βραδιά ανάτασης για τους προοδευτικούς πολίτες της χώρας μας.

Να είναι η βραδιά επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σε κυβερνητική τροχιά.

Να είναι η βραδιά που θα δούμε χειροπιαστά τα αποτελέσματα της κοινωνικής μας διεύρυνσης, της αναγεννημένης σχέσης μας με τις λαϊκές διεκδικήσεις.

Για να είναι έτσι όμως αυτή η βραδιά –όπως τη θέλουμε- πρέπει να ξεκινήσουμε και να αναλάβουμε την ευθύνη των πράξεών μας από αύριο.

Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.

Να βρεθούμε εκεί που ζει, εργάζεται, αναπνέει και αναζητά λύσεις η ελληνική κοινωνία συνδικάτα, στην αυτοδιοίκηση, στη φοιτητική νεολαία.

Για να σπάσουμε το φόβο.

Για να μιλήσουμε για μια κοινωνία με σαφείς κανόνες και παραγωγικές δομές.

Για να ανοίξουμε προοπτική εκεί που οι πολίτες βλέπουν αδιέξοδα.

Για να οικοδομήσουμε μια κοινωνία ανοιχτή, που διεκδικεί, που σχεδιάζει.

Μια κοινωνία υψηλών προσδοκιών.

Σήμερα καταθέτω εδώ και επίσημα την πρόθεσή μου να αναλάβω τη δική μου ευθύνη. Δεν χρειάζεται να σας κρύψω ότι είμαι συγκινημένη.

Όπως δεν θα σας κρύψω ότι πολλές φορές το προηγούμενο διάστημα απογοητεύτηκα από την ποιότητα του εσωτερικού μας διαλόγου.

Αλλά καμία έκρηξη τοξικής αρρενωπότητας, καμία μα καμία συκοφαντία, καμία θλιβερή εν τέλει προσπάθεια να με εμφανίσουν συγκεκριμένα μιντιακά και σοσιαλμιντιακά κέντρα, δυστυχώς και με συνδέσεις στο κόμμα μας, ως φωνή του «συστήματος» μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν με έκανε να ξανασκεφτώ την αρχική μου απόφαση.

Γιατί πίστεψα και πιστεύω σε αυτό που είπε ο Αλέξης Τσίπρας.

Ότι έχει έρθει η ώρα για το νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ανήκω οργανικά στη γενιά της κρίσης. Ανέλαβα το υπουργείο Εργασίας στις πιο αντίξοες συνθήκες και εκεί καταφέραμε πολλά- όπως καταφέραμε και σε άλλα υπουργεία όπου πρυτάνευσε η μαχητικότητα, η επιστημονική επάρκεια και η ιδεολογική σοβαρότητα.

Πιστεύω στη δημιουργικότητα και τις ικανότητες της γενιάς μου.

Πιστεύω στους ανθρώπους της γενιάς μου, ενηλικιωθήκαμε μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, αλλά και της μεγάλης πρόκλησης της Αριστεράς στην κυβέρνηση.

Αυτή η εμπειρία, η κυβερνητική αλλά και η εμπειρία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι μάθημα.

Και το μάθημα είναι το εξής:

Η πολιτική είναι κάτι το εξαιρετικά σοβαρό.

Πολιτική είναι να συγκρούεσαι με την τρόικα, να χτίζεις δεσμούς στην Ευρώπη με υπουργούς προοδευτικών δυνάμεων, να νομοθετείς, να διαπραγματεύεσαι, να συζητάς, να αντιπαρατίθεσαι, να αναζητάς ισορροπίες να με τους κοινωνικούς εταίρους, να συναντάς τα επιμελητήρια όλης της χώρας, να παρεμβαίνεις στο κοινοβούλιο, να αντιπαρατίθεσαι με τους υπουργούς της δεξιάς σε εθνικά και υπερεθνικά φόρα, να βρίσκεις ισορροπίες μεταξύ ανταγωνιστικών αιτημάτων, να κινητοποιείς πολιτικές δυνάμεις στο ευρωκοινοβούλιο, αλλά και κοινωνικές δυνάμεις στις γειτονιές.

Η πολιτική, λοιπόν, είναι κάτι το εξαιρετικά σοβαρό.

Γιατί η πολιτική επηρεάζει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

Και γι’ αυτό πρέπει να είμαστε τολμηροί αλλά και ιδιαιτέρως προσεκτικοί.

Δεν παίζουμε με την πολιτική.

Κάνουμε πολιτική.

Σήμερα, σας ζητώ να κερδίσουμε τη μεγάλη μάχη της εποχής μας:

Την καθημερινή πολιτική, οργανωτική και ιδεολογική μάχη που θα πείθει ότι μπορούμε να ζήσουμε με ελευθερία, δημοκρατία και δικαιοσύνη.

Την καθημερινή πολιτική, οργανωτική και ιδεολογική μάχη που θα πείθει ότι η δυστοπία δεν είναι η νέα κανονικότητα.

Την καθημερινή πολιτική, οργανωτική και ιδεολογική μάχη που θα πείθει για την Αριστερά και τις προοδευτικές δυνάμεις του 21ου αιώνα στην Κυβέρνηση.

Πιστεύω ότι μπορούμε να νικήσουμε.

Να νικήσουμε το φαινομενικά παντοδύναμο καθεστώς του κυρίου Μητσοτάκη,

που διαθέτει τις προνομιακές προσβάσεις στο οικονομικό και μιντιακό σύστημα της χώρας, που στηρίζεται στην έπαρση ότι η χώρα ανήκει σε αυτούς-στην τάξη τους και στην παράταξή τους.

Μπορούμε να νικήσουμε.

Γιατί οι δικές μας αφετηρίες είναι η ιστορία του κινήματός μας, οι αγώνες των πολλών,

η λάμψη των κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων, της Αριστεράς, της Δημοκρατίας, της Προόδου.

Ερχόμαστε από πολύ μακριά.

Από τον αγώνα για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση του ΕΑΜ,

απ’ το μέταλλο της αντίστασης,

τον συνταγματικό πατριωτισμό του 114,

τη δημοκρατική πανστρατιά ενάντια στη δικτατορία,

το ριζοσπαστικό φορτίο της μεταπολίτευσης.

Και σήμερα δημιουργούμε όλοι και όλες μαζί, συντρόφισσες και σύντροφοι από το ΚΚΕ, το ΚΚΕ εσωτερικού και το ρεύμα της κομμουνιστικής ανανέωσης, από τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα, αγωνιστές και αγωνίστριες από το ΠΑΣΟΚ με τις διαφορετικές μας διαδρομές, τις διαφορετικές καταγωγές, τις διαφορετικές μας ιστορίες μια νέα πολιτική παράδοση.

Την πολιτική παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ.

Κρατώντας τα καλύτερα από τις πολλαπλές αγωνιστικές κληρονομιές που συναντιούνται σήμερα εδώ.

Και αυτή η συνάντηση θα στεριώσει.

Μπορούμε να νικήσουμε.

Γιατί το δικό μας παρόν το καθορίζουν οι αγωνίες, οι προσδοκίες και οι επιθυμίες της ελληνικής κοινωνίας για ασφάλεια, ελευθερία και δικαιοσύνη.

Μπορούμε να νικήσουμε.

Γιατί το δικό μας μέλλον είναι συνώνυμο με τον πιο μεγάλο, ευγενή και ουσιαστικό στόχο της ανθρωπότητας:

την κοινωνική ισότητα.

Θλίψη έχει προκαλέσει στον κόσμο του μπάσκετ και συνολικά του αθλητισμού η είδηση του θανάτου του μπασκετμπολίστα Ρέτζι Τσέινι σε ηλικία μόλις 23 ετών. Μάλιστα ο μπασκετμπολίστας επρόκειτο να έρθει στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στην ομάδα του Ψυχικού.

Ο Τσέινι αγωνιζόταν τα τελευταία χρόνια στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ, αρχικά στο Αρκάνσας και στη συνέχεια στο Χιούστον, αλλά είχε συμφωνήσει με το Ψυχικό, υπογράφοντας το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο.

Δεν πρόλαβε όμως να έρθει στην Ελλάδα, αφού έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 23 ετών, χωρίς ακόμα να έχουν γίνει γνωστά τα αίτια του θανάτου του.

Very sad day for our agency as we found out about the passing of Reggie Chaney. Was a blessing getting to know him, and how hard he worked for his dreams. You will be missed. Our Condolences and prayers go out to the family and friends of Reggie.

— VM Hoops Agency (@VMHoopsAgency) August 22, 2023

Για την επιθυμία της να αποκτήσει κάποια στιγμή δικά της παιδιά με τον σύζυγό της Μάνο Νιφλή, μίλησε η Ελισάβετ Μουτάφη στην εφημερίδα Real L!fe και στην Νίκη Κώτσου.

Σας απασχόλησε το θέμα ενός παιδιού;

Υπάρχουν δύο υπέροχα κορίτσια (σ.σ. από τον σύζυγό της Μάνο Νιφλή) και μια υπέροχη μαμά φυσικά, το θέλουμε και θα μείνω εκεί. Στο ότι τΟ θέλουμε και θα δείξει. Καλό είναι σε αυτά τα θέματα να μην υπάρχει ψυχαναγκασμός.. Το θέμα είναι να γίνει και να το θες και να συνεχίσει έτσι. Όχι να γίνεται ψυχαναγκασμός.

Η αλήθεια είναι ότι ένα παιδί αλλάζει τη ζωή σου…

Ακριβώς! Φαντάσου να είσαι ψυχαναγκαστικός από πριν. Θέλει ψυχραιμία, ηρεμία και θα έρθει.

Εκτός Survivor All Star η Στέλλα Ανδρεάδου, καθώς ήταν η παίκτρια που αποχώρησε λίγο πριν την τελική τετράδα του παιχνιδιού.

Στο νέο επεισόδιο του Survivor All Star ο Μάριος Πρίαμος σχολίασε την αποχώρηση της Στέλλας στην οποία είχε δείξει ιδιαίτερη εκτίμηση. 

«Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, σίγουρα όμως και στεναχωρημένος μιας και αποχώρησε μια πολύ καλή μου φίλη από το παιχνίδι. Ένα παιδί το οποίο πραγματικά εκτιμώ», ανέφερε αρχικά ο Μάριος Πρίαμος.

Και πρόσθεσε για τις σχέσεις τους: «Είχαμε έρθει πάρα πολύ κοντά με την Στέλλα, κάναμε πολλές συζητήσεις αλλάξαμε ιδέες και περάσαμε πολύ όμορφες αλλά και πολύ δύσκολες στιγμές στην ίδια ομάδα. Χαίρομαι που έφτασε μέχρι εδώ, έφτασε με την αξία της, πάλεψε πάρα πολύ και έφτασε στην πεντάδα του Survivor All Star.

Χαίρομαι που γίναμε φίλοι και θα έχω μια φίλη εκτός παιχνιδιού και πραγματικά σε ότι χρειαστεί οποιαδήποτε στιγμή εγώ θα είμαι εκεί και αν μπορώ να στηρίξω ή να βοηθήσω θα είμαι δίπλα της», είπε ο Μάριος Πρίαμος στο Survivor All Star.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης μίλησε για τη σχέση με την κόρη του, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, στο «Mega Καλημέρα».

Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στη βοήθεια και την καθοδήγηση που προσέφερε στην κόρη του στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα.

«Ποτέ δεν υπήρξα μπαμπάς που κούνησε το δάχτυλο. Αποδεχόμουν τις επιλογές της κόρης μου. Ενδέχεται να μας δείτε και μαζί επί σκηνής. Μέχρι τώρα το απέφευγα και δεν υπάρχει το θέμα της σύγκρισης. Εγώ δεν το πίστευα ποτέ αυτό. Την κόρη μου τη μεγάλωσα με τη λογική να μη συγκρίνει ποτέ τίποτα», είπε αρχικά ο Γιάννης Ζουγανέλης.

Στη συνέχεια, ανέφερε: «Στην πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση με τον Γιώργο Νταλάρα της είπα μην πεις ότι σε λένε Ζουγανέλη. Με άκουσε σε αυτό και αργότερα με πήρε ο Νταλάρας να μου πει πόσο καλή είναι η κόρη μου».

Με αφορμή τον χωρισμό της Ελεωνόρας αλλά και τα δημοσιεύματα που ασχολούνται με την προσωπική της ζωή, ο ηθοποιός δήλωσε: «Έχω έρθει σε δύσκολη θέση με αυτά που με ρωτάνε για την προσωπική της ζωή. Αφού δεν ασχολούμαι εγώ με την προσωπική της ζωή, πώς μπορώ να μιλώ γι’ αυτή δημόσια;».

Θα ήθελα το 2023 να μου φέρει μια μεγάλη αγάπη. Θα ήθελα να έχω έναν άνθρωπο που θα μπορώ να θαυμάσω. Να είναι δυνατός, να είναι άνθρωπος και να μην κυνηγάει τα χρήματα μόνο…

Η Βάνα Μπάρμπα αποκαλύπτει τη σχέση της με το ανδρικό φύλο και μιλά για την αγάπη που… περιμένει.

Η Βάνα Μπάρμπα μίλησε στις τηλεοπτικές κάμερες και αναφέρθηκε στους άντρες και στο πώς συμπεριφέρονται στη σημερινή εποχή, ενώ η ηθοποιός ευχήθηκε, μάλιστα, το 2023 να της φέρει έναν έρωτα.

«Θα ήθελα το 2023 να μου φέρει μια μεγάλη αγάπη. Θα ήθελα να έχω έναν άνθρωπο που θα μπορώ να θαυμάσω. Να είναι δυνατός, να είναι άνθρωπος και να μην κυνηγάει τα χρήματα μόνο» ανέφερε αρχικά η ηθοποιός.

Όπως συμπλήρωσε η ίδια στη συνέχεια για τους άντρες της εποχής: «Έχουν αλλάξει οι άντρες τη σημερινή εποχή. Σίγουρα υπάρχουν πολλά αρσενικά, αλλά είναι πιο φοβισμένοι. Φταίμε εμείς. Και αυτό λέω στα κορίτσια “κόψτε τις μαγκιές, γίνετε γυναίκες”».

Τέλος, η Βάνα Μπάρμπα είπε επίσης: «Οι άντρες μου συνήθως μου λένε “μεγαλώσαμε με εσάς” κι ένα άλλο που μου λένε είναι “τι ωραία που ήσασταν στα νιάτα σας”».

Η κατάσταση της υγείας της Αργυρώς χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, όλο και περισσότερο. Η Μαρίνα καταρρέει στα χέρια του Άγγελου. Δε θα αντέξει να χάσει και το δεύτερο παιδί της. Τα νέα διαδίδονται σε όλο το χωριό, παρόλο που η Αργυρώ ζήτησε να μη μάθει κανείς για την υγεία της. Η ίδια δίνει καθημερινά κουράγιο στον εαυτό της κι ελπίζει σε ένα θαύμα.

Ο Αστέρης σύντομα θα μάθει πως αναζητείται συμβατός δότης για την Αργυρώ και θα τρέξει στο πλευρό της. Θα ζητήσει να κάνει εξετάσεις στο νοσοκομείο, θέλοντας να δει εάν είναι συμβατός ή όχι. Μόλις οι γιατροί τον ενημερώσουν πως μπορεί να δώσει το νεφρό του στην ασθενή, ο Αστέρης μπαίνει στο χειρουργείο χωρίς να ενημερώσει κανέναν. Μάλιστα, ζητάει από τους γιατρούς να μην αποκαλύψουν πως εκείνος έσωσε τη ζωή της.

Η Αργυρώ ξυπνάει υγιής, χωρίς να γνωρίζει τον άνθρωπο που της έσωσε τη ζωή. Αμέσως ξεκινάει τις έρευνες, με στόχο να ευχαριστήσει εκείνον που της δώρισε το νεφρό του. Θα έρθει επιτέλους ο πολυπόθητος Σασμός, όταν μάθουν πως ο Αστέρης ήταν ο δότης; Η μεγάλη ανατροπή πλησιάζει, λίγο πριν το μεγάλο φινάλε.

 Όταν έμεινα έγκυος θυμάμαι τη μαμά μου, μου είχε πει «παιδί μου, σου εύχομαι ολόψυχα να είναι κορίτσι». Εγώ τρόμαζα στη σκέψη ότι θα μεγαλώνω ένα κορίτσι. Έβλεπα μία εικόνα, μία Barbie να κρατάει ένα γκλοπ και να μου λέει «τώρα γλυκιά μου, έχει έρθει η ώρα της εκδίκησης της ξανθιάς, εσύ, που μας το παίζεις μάγκας τόσα χρόνια!

Καλεσμένη στην παρέα της «Ελένης» ήταν η Ελεονώρα Μελέτη.

Η παρουσιάστρια του «ΜΕGA Καλημέρα» μίλησε για την ενασχόλησή της με τα σπορ.

«Οι γονείς μου είναι του καναπέως, που λέω εγώ… Τα ανακάλυψα σιγά σιγά τα αθλήματα. Άρχισα να ασχολούμαι όταν ανεξαρτοποιήθηκα. Από κοινωνικούς λόγους άρχισα να ασχολούμαι με τα σπορ. Αγαπώ το σκι σε βουνό και θάλασσα, το windsurfing. Είναι παρεΐστικα, αν και μοναχικά. Κάνεις μόνος σου, απομονώνεσαι, αλλά πας με παρέα», είπε η Ελεονώρα Μελέτη.

«Ο Θοδωρής κάνει πολύ χειρότερα! Κάνει ποδηλασία, αλλά με επαγγελματισμό. Δηλαδή δεν θα χάσει προπόνηση, παίρνει μέρος σε αγώνες. Εγώ είμαι πιο ερασιτέχνης», είπε και εξήγησε πως ήθελε πάντα ο σύντροφός της να έχει ενδιαφέροντα και αγάπη για τον αθλητισμό: «Ο άντρας μου, επειδή το κάνει με επαγγελματισμό, μερικές φορές γκρινιάζω. Αλλά δεν γκρινιάζω συχνά και μου το αναγνωρίζει! Πρέπει να έχεις κατανόηση όταν κι εκείνος είναι έτσι».

Σχετικά με την κόρη της, την μικρή Αλεξάνδρα, δήλωσε πως θα την στηρίξουν σε ότι θελήσει εκείνη να ακολουθήσει, ενώ αποκάλυψε πως κάνουν μαζί πολλές δραστηριότητες εκτός σπιτιού.

«Για μένα ο ελεύθερος χρόνος είναι πολύ βασικός, είναι προαπαιτούμενο. Ακόμα και πέντε λεπτά να είναι, θα πρέπει να είναι ουσιαστικά ελεύθερος δικός σου χρόνος, να τον κάνεις ότι θες. Θέλεις να κοιτάξεις το ταβάνι; Θέλεις να διαβάσεις μερικές σελίδες από ένα βιβλίο; Δυσκολεύτηκα να κατανοήσω ότι ο ελεύθερος χρόνος έχει να κάνει με την ποιότητα και όχι την ποσότητα. Ελεύθερος χρόνος πολύς δεν υπάρχει, ρίχνω σίγουρα τον εαυτό μου και μοιραία και τη σχέση μας με τον Θοδωρή. Ο άνθρωπος περιμένει να πούμε δύο κουβέντες, να δούμε μία ταινία και χωρίς πρόθεση τον παίρνει και αυτόν η μπάλα… Το θέμα είναι το συνειδητοποιούμε και το τρολλάρουμε μεταξύ μας», είπε η Ελεονώρα Μελέτη.

«Τώρα, γλυκιά μου, έχει έρθει η ώρα της εκδίκησης της ξανθιάς»
Ακόμη, αναφέρθηκε στο μεγάλο δώρο που έφερε στη ζωή της η κόρη της.

«Επειδή ήταν πολύ ανεπτυγμένη η αρσενική μου πλευρά θεωρούσα δεδομένο ότι θα γεννάω γιους. Όταν έμεινα έγκυος θυμάμαι τη μαμά μου, μου είχε πει «παιδί μου, σου εύχομαι ολόψυχα να είναι κορίτσι». Εγώ τρόμαζα στη σκέψη ότι θα μεγαλώνω ένα κορίτσι. Έβλεπα μία εικόνα, μία Barbie να κρατάει ένα γκλοπ και να μου λέει «τώρα γλυκιά μου, έχει έρθει η ώρα της εκδίκησης της ξανθιάς, εσύ, που μας το παίζεις μάγκας τόσα χρόνια!». Είναι σύμπαν; Θεός; Ενέργεια; Θεωρώ ότι τα πράγματα γίνονται έτσι όπως πρέπει να γίνουν. Η Αλεξάνδρα και ο ερχομός της λειτούργησαν εξαιρετικά θεραπευτικά και σε αυτή την ανισορροπία που μπορεί να είχα στην αρσενική ακι θηλυκή μου πλευρά. Με έχει γλυκάνει, με έχει αλλάξει, η ζωή μου είναι ροζ. Είμαι πανευτυχής που έχω κορίτσι», δήλωσε.

Ο θυμός και η θεραπευτική λειτουργία της συγγραφής
Η δημοσιογράφος μίλησε και για το βιβλίο της με τίτλο «Γυναίκα ψάχνει…», το οποίο έχει γίνει best seller, και αναφέρθηκε στον θυμό που ένιωθε στο παρελθόν.

«Είχα θυμό μέσα μου, γιατί δεν κατανοούσα πράγματα και όταν δεν μπορείς να τα ερμηνεύσεις πνίγεσαι, έχεις μέσα θυμό. Όταν το αναγνώρισα αυτό ηρέμησαν τα πάντα. Έχει σημασία να αναγνωρίζεις τα συναισθήματα που σου προκαλούν διάφορες σκέψεις και συμπεριφορές. Το γράψιμο με βοήθησε. Εμείς οι γυναίκες μεγαλώνουμε σε ένα περιβάλλον με τρομερά αμφιλεγόμενα μηνύματα, που δημιουργούν εσωτερική σύγκρουση και θυμό. Ψάχνεις να βρεις τη θέση σου στο άσπρο και το μαύρο…».

Η ίδια αποκάλυψε πως πολλοί αναγνώστες έχουν λατρέψει ένα συγκεκριμένο χωρίο του βιβλίου, το γράμμα που είχε γράψει στην κόρη της όταν πέρασαν τα γενέθλιά της χωριστά λόγω κορωνοϊού.

«Κάναμε γενέθλια μέσω FaceTime. Ήταν κάπως σκληρό… Αποφάσισα να της γράψω ένα γράμμα, που το έβαλα μέσα στο βιβλίο. Όλοι έχουν σταθεί σε αυτό το γράμμα. Τα μηνύματα που μου στέλνουν οι γυναίκες είναι πάρα πολλά. Αυτό που έχω καταλάβει απ’ όσα μου στέλνουν οι αναγνώστριες είναι ότι σε κάποια σελίδα βλέπουν τον εαυτό τους. Τα λόγια τους είναι τόσο συγκινητικά. Όταν μου γράφουν για το βιβλίο εγώ δακρύζω, τα φυλάω αυτά τα μηνύματα».

«Αν δεν ήσουν εσύ, Ελένη…»
Η Ελεονώρα Μελέτη αναφέρθηκε στην πορεία της στην τηλεόραση, ξεκινώντας από την εκπομπή «Πρωινός Καφές» και θέλησε να ευχαριστήσει την Ελένη Μενεγάκη.

«Ο Πρωινός Καφές ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Όταν σε πετάνει από ψηλά κάπου και προσγειώνεσαι, πρέπει να βρεις γρήγορα την ισορροπία. Με βοήθησε να καταλάβω πολλά πράγματα για μένα ο Πρωινός Καφές. Σαν οντότητα σου οφείλω πολλά, Ελένη. Αν δεν ήσουν εσύ σε αυτό το ντόμινο της ζωής, να φύγεις από εκεί για να έρθει κάποιος άλλος, μπορεί να ήταν αλλιώς τα πράγματα», εξομολογήθηκε.

«Αυτή η πορεία με βρίσκει πολύ χορτάτη. Έκανα όσα θέλησα να κάνω σε αυτό το αγαπημένο πράγμα που λέγεται τηλεόραση. Μέσα από κάθε τι που έκανα έβρισκα ένα κομμάτι του εαυτού μου και έδινα ένα κομμάτι από τον εαυτό μου».

Η ίδια προχώρησε σε μία σύγκριση του τότε και του τώρα: «Είμαι πιο ήρεμη, πιο γλυκιά. Τότε ήμουν αγρίμι. Δεν φοβάμαι καθόλου να χώσω, αλλα δεν νιώθω καθόλου την ανάγκη πια. Τότε, όταν πήρα εκείνη την εκπομπή, είχα βγει από μία καταπιεστική τριετία. Τότε δεν άκουγα καθόλου ωραία πράγματα. Ένιωθα ότι τώρα θα μιλήσω εγώ, τόσο καιρό να ακούω και να μη μιλάω, να το ‘χω βουλωμένο… Πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος; Αυτό πρέπει να εκτονωθεί. Έλεγα μία σου και μία μου. Σε έφερνα αντιμέτωπο με τη συμπεριφορά σου. Τώρα δεν είναι έτσι. Αυτό που κάνω, το κάνω πάντα με αφορμή που συμβαίνει σε εμένα, αλλά θα σταθώ σε ένα σημείο που να αφορά και άλλους ανθρώπους».

Ακόμη αναφέρθηκε στα πικρόχολα δημοσιεύματα και σχόλια των social media σχετικά με τη διαφορά ηλικίας που έχει με τον σύζυγό της: «Δεν το διαβάζω για πρώτη  φορά. Αυτοσαρκάζομαι κιόλας. Λέω «σε αυτό που οι άλλες βλέπουν ένα τέκνο μου, εγώ βλέπω ένα τεκνό!». Δεν έχω θέμα και δεν θα έπρεπε να έχει κανένας άλλος θέμα. Γιατί να το σχολιάζεις αυτό το 2022; Το συγκεκριμένο site, που δεν το έβγαλα στη φόρα, το είχε κάνει συστηματικά άλλες τρεις φορές μέσα σε ένα χρόνο», δήλωσε η παρουσιάστρια.

Ο Μαυρίκιος Μαυρικίου βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπήOpen Weekend και μεταξύ άλλων μίλησε για την παρουσιάστρια που του ζήτησε 12.000 ευρώ για να παίξει μουσική στο γάμο του για 45 λεπτά.

«Είναι αλήθεια αυτό που είπα για την παρουσιάστρια. Χαρακτηριζόμαστε από κάποιες εκπομπές και κάποιους πανελίστες ως δήθεν ζευγάρι. Με ενόχλησε ότι υπάρχουν δήθεν συμπεριφορές από ανθρώπους που μας λένε δήθεν. Κι έδωσα ένα παράδειγμα και είπα για την πρόταση στην παρουσιάστρια. Δεν έκανα την πρόταση στην ίδια, αλλά σε έναν από τους ανθρώπους που τη μανατζάρουν. Ζήτησε 12.000 ευρώ για να έρθει να παίξει μουσική για 45 λεπτά»

 «Έχουμε κλείσει 3 τραγουδιστές για το γάμο μας, αλλά δεν μπορώ να πω πολλά»

«Η μία, το όνομά της συνδέεται με ένα χρώμα, ενώ ο άλλος είναι Κύπριος». 

Ο Ουκρανός πρόεδρος  Βολοντίμιρ Ζελένσκι, δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να μην παραχωρήσει τα εδάφη της ανατολικής Ουκρανίας στη Ρωσία και ότι ο στρατός της Ουκρανίας θα πολεμήσει με όλες τις δυνάμεις του για να αντισταθεί.

Στη συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Τζέικ Τάπερ, ο Ζελένσκι δήλωσε από το γραφείο το προεδρικό μέγαρο του Κιέβου, ότι η χώρα του δεν έχει καμία εγγύηση για τις μελλοντικές προθέσεις της Ρωσίας και για το αν η Μόσχα θα προσπαθήσει εκ νέου να καταλάβει το Κίεβο, εφόσον καταφέρει να νικήσει στο Ντονμπάς. «Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμάς να μην τους επιτρέψουμε, να καταλάβουν τις θέσεις μας, γιατί αυτή η μάχη μπορεί να επηρεάσει την πορεία ολόκληρου του πολέμου», είπε ο Ζελένσκι. «Επειδή δεν εμπιστεύομαι τη ρωσική στρατιωτική ηγεσία και τους ηγέτες της Ρωσίας», πρόσθεσε.

 «Γι’ αυτό αντιλαμβανόμαστε πως το ότι τους πολεμήσαμε και τους διώξαμε, πως τους κάναμε να τρέχουν μακριά από το Κίεβο και το Τσερνίχιβ, αυτό δεν σημαίνει πως αν κατακτήσουν το Ντονμπάς, δεν θα επιστρέψουν για το Κίεβο», τόνισε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Δεν εμπιστεύομαι κάποιους Ευρωπαίους ηγέτες

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε για μία ακόμη φορά ότι δεν εμπιστεύεται κάποιους από τους Ευρωπαίους ηγέτες, καθώς στο παρελθόν έχουν πει πολλά, αλλά δεν έχουν προχωρήσει σε πράξεις. Μάλιστα, συνέδεσε την κατάσταση στην Ουκρανία με το Ολοκαύτωμα, στην επέτειο του οποίου οι Ευρωπαίοι ηγέτες δηλώνουν «ποτέ ξανά», αλλά στη χώρα του, ενώ συμβαίνει ξανά, δεν κάνουν τίποτα για να το αποτρέψουν.

«Δεν πιστεύω τον κόσμο. Μετά από όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία, δεν μπορώ να εμπιστευτώ ορισμένους Ευρωπαίους ή χώρες. Δεν πιστεύουμε τα λόγια. Μετά την εισβολή της Ρωσίας, δεν εμπιστευόμαστε τους γείτονές μας. Δεν πιστεύουμε τίποτε απ’ όλα αυτά», τόνισε χαρακτηριστικά ο Ουκρανός πρόεδρος.

«Επίσης δεν πιστεύω τα έγγραφα, διότι έχουμε ήδη το μεμοράντουμ της Βουδαπέστης. Για μένα είναι ένα κομμάτι χαρτί και τίποτε περισσότερο», πρόσθεσε.

«Αν είστε φίλοι ή συνεργάτες μας, δώστε μας όπλα, δώστε μας χρήματα και σταματήστε τη Ρωσία, χτυπήστε τη Ρωσία. Μπορείτε να το κάνετε, αν είστε φίλοι μας», δήλωσε ο Ζελένσκι, επαναλαμβάνοντας το αίτημά του για διεθνή αντίδραση στο πεδίο της μάχηας κατά των ρωσικών δυνάμεων εισβολής.

Προσκάλεσε τον Μακρόν να πάει στην Ουκρανία για να διαπιστώσει την ύπαρξη «γενοκτονίας»

“Όσο για τον Εμανουέλ Μακρόν, του έχω μιλήσει”, είπε ο πρόεδρος Ζελένσκι σε μια συνέντευξη που παραχώρησε προχθές Παρασκευή στο αμερικανικό δίκτυο CNN και η οποία μεταδόθηκε σήμερα. “Πιστεύω πως θα θέλει να φροντίσει ώστε η Ρωσία να δεσμευθεί στον διάλογο”, πρόσθεσε, για να εξηγήσει την άρνηση του Γάλλου ηγέτη να καταγγείλει μια “γενοκτονία” στην Ουκρανία, αντίθετα με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάιντεν.
 
Ο Ουκρανός πρόεδρος είχε εκτιμήσει αρχικά την περασμένη Τετάρτη πως η άρνηση αυτή είναι “πολύ προσβλητική”.

“Του είπα πως ήθελα να καταλάβει πως δεν πρόκειται για έναν πόλεμο, πως αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από μια γενοκτονία. Τον προσκάλεσα να έρθει όποτε θα έχει ευκαιρία”, διευκρίνισε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο CNN. “Θα έλθει, και θα δει, και είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβει.”

Ο Εμανουέλ Μακρόν, εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας για τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών την ερχόμενη Κυριακή, είχε εξηγήσει την Πέμπτη πως ο χαρακτηρισμός “γενοκτονία” θα πρέπει κατά τη γνώμη του να “αποδοθεί από τους νομικούς, όχι από τους πολιτικούς” και πως μια “επιστροφή στη λεκτική κλιμάκωση” δεν βοηθά την Ουκρανία.

«Θέλω να έρθει και ο Μπάιντεν»

Στη συνέντευξή του που μεταδόθηκε σήμερα, ο Ουκρανός πρόεδρος είπε ακόμη ότι εύχεται να δει στην Ουκρανία τον Τζο Μπάιντεν, ο οποίος τον εξέπληξε λέγοντας αυτή την εβδομάδα πως οι ρωσικές δυνάμεις διαπράττουν “γενοκτονία”.

“Πιστεύω ότι θα έλθει”, “αλλά η απόφαση είναι δική του, βέβαια, αυτό εξαρτάται από την κατάσταση ασφαλείας”, διευκρίνισε. “Όμως είναι ο ηγέτης των Ηνωμένων Πολιτειών και πιστεύω πως γι΄αυτό πρέπει να έλθει να δει”.

Η αμερικανική κυβέρνηση σκέπτεται να στείλει απεσταλμένο στο Κίεβο, αλλά ο Λευκός Οίκος απέκλεισε προσώρας μια υψηλού κινδύνου επίσκεψη του ίδιου του προέδρου.

Για την τύχη που είχε όταν είχε πρωτοέρθει στην Αθήνα μίλησε στο Γρηγόρη Αρναούτογλου ο Γιάννης Τσιμιτσέλης.

Όταν είχα έρθει στην Αθήνα είχα κερδίσει 1 εκατ. δραχμές σε τυχερό παιχνίδι….

Η εκπομπή MEGA Καλημέρα συγκέντρωσε και σας παρουσιάζει τα πιο καυτά νέα της εγχώριας showbiz

Δείτε τα ΕΔΩ 

Όποιος θέλει να δει τι γίνεται να έρθει στο νοσοκομείο και ύστερα να γράφει ανακοινώσεις», τόνισε κατακρίνοντας την ανακοίνωση της διοίκησης.

Η προηγούμενη εφημερία της παθολογικής κλινικής που εφημερεύαμε είχαμε 52 εισαγωγές, τώρα είχαμε σύνολο 71. Είδαμε 213 άτομα. Αυτά τα νούμερα είναι αυτά που αποδεικνύουν τι έγινε χθες το βράδυ, ξεκαθάρισε η Ματίνα Παγώνη για τις δηλώσεις περί νύχτας Αγίου Βαρθολομαίου στο νοσοκομείο Γεννηματάς.

Η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ, Ματίνα Παγώνη, αναφέρθηκε στην εφημερία του νοσοκομείου Γεννηματάς περιγράφοντας μια δύσκολη νύχτα, μια νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου όπου χρειάστηκαν δανεικά ράντζα από το νοσοκομείο Σωτηρία, η ίδια βρέθηκε στην εκπομπή LIVE NEWS ανέλυσε την άποψη της , τονίζοντας παράλληλα και την ανησυχητική αύξηση των κρουσμάτων.

«Ήταν αναμενόμενο εμείς γνωρίζαμε τα επιδημιολογικά δεδομένα ότι η κατάσταση θα εξελιχθεί έτσι», δήλωσε η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ Ματίνα Παγώνη, σχολιάζοντας τον μεγάλο αριθμό κρουσμάτων.

«Αυτή τη στιγμή θα πρέπει σε όλους να πάνε να εμβολιαστούν με τα δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας», τόνισε η κ. Παγώνη.

«Αυτό που ζούμε αυτές τις ημέρες ιδιαίτερα η Βόρεια Ελλάδα, τα νοσοκομεία που έχουν πληρότητα 100% οι ΜΕΘ τα περισσότερα με ελάχιστα κρεβάτια», σημείωσε η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ.

«Οι θάνατοι, οι διασωληνωμένοι και η θετικότητα είναι οι τρεις δείκτες που μας τρομάζουν», υπογράμμισε η κ. Παγώνη.

Επιλέγω να μη μιλάω, γιατί θέλω να ειπωθούν κάποια πράγματα όταν έρθει η ώρα τους. Και αυτή η ώρα δεν είναι τώρα. Γιατί, αν πω κάτι τώρα, θα μικρύνει το γεγονός. Δεν ξέρω αν θα καθαρίσει ο καλλιτεχνικός χώρος αλλά η προσπάθεια και μόνο είναι πολύ σημαντική.

Δήλωσε μεταξύ άλλων η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, σε συνέντευξή που παραχώρησε στο Secret των Παραπολιτικών, με αφορμή τη θεατρική παράσταση Good People, όταν ρωτήθηκε για το ελληνικό #metoo και για τις καταγγελίες που έχουν δει τα φώτα της δημοσιότητας για τον χώρο του θεάτρου.

Υπενθυμίζεται ότι η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, η Πηνελόπη Αναστασοπούλου και η Λένα Δροσάκη κατήγγειλαν στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών έναν γνωστό συνάδελφό τους για πράξεις που προσέβαλαν τη γενετήσια αξιοπρέπειά τους.

Με αφορμή τη θεατρική της παράσταση, “Good People”, η ηθοποιός αναφέρθηκε στο “Secret” για τις καταγγελίες που έχουν γίνει για πρόσωπα του θεάτρου. Η ίδια υπογράμμισε ότι δεν έχει έρθει ακόμα η κατάλληλη στιγμή για να μιλήσει: “Επιλέγω να μη μιλάω, γιατί θέλω να ειπωθούν κάποια πράγματα όταν έρθει η ώρα τους. Και αυτή η ώρα δεν είναι τώρα.

Γιατί, αν πω κάτι τώρα, θα μικρύνει το γεγονός. Δεν ξέρω αν θα καθαρίσει ο καλλιτεχνικός χώρος, αλλά η προσπάθεια και μόνο είναι πολύ σημαντική”.
Στην ερώτηση τι πιστεύει πως πήγε λάθος στην ανατροφή των ανδρών τα τελευταία χρόνια και φτάσαμε τώρα σε ακραίες καταστάσεις εναντίον των γυναικών, η γνωστή ηθοποιός δήλωσε: “Αυτό συμβαίνει πολλά χρόνια. Απλά τώρα φωτίζεται περισσότερο, γιατί μας ενοχλεί.

Το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στην ανατροφή των ανδρών, αλλά και στην ανατροφή των γυναικών. Ξεκινάει πρώτιστα από τη γυναίκα, όταν αυτή θεωρεί ότι είναι κτήμα του άνδρα. Πρέπει λοιπόν να αλλάξει πρώτα η ανατροφή των γυναικών. Αν η γυναίκα μεγαλώσει με τη νοοτροπία ότι είναι κτήμα και τρόπαιο ενός άνδρα, αυτό είναι το πρώτο βήμα για την κακοποίηση”.

“Αν είσαι κτήμα κάποιου, εννοείται ότι αυτός μπορεί να σε κάνει ότι θέλει. Αλλά αυτό πρέπει να αλλάξει από τη γυναίκα. Το πώς μια μάνα και ένας πατέρας μεγαλώνουν το κορίτσι. Και το αγόρι κατ’ επέκταση”, πρόσθεσε η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους.

“Καμιά φορά δεν χρειάζεται να λέμε πολλά. Τα παιδιά μεγαλώνουν με αυτά που βλέπουν, όχι με αυτά που τους λέμε. Αν ένα παιδί βλέπει βία και ξύλο στους γονείς του, θα το κάνει και αυτό. Όσοι χτυπούν, κάπου το έχουν δει”, κατέληξε.

Οι Άγριες Μέλισσες έρχονται και απόψε, στις 22:00, με ένα επεισόδιο που θα καθηλώσει…

 Άγριες Μέλισσες: Τι θα δούμε στο αποψινό επεισόδιο

Η Ελένη, με σκοπό να προστατεύσει τον Λάμπρο, ενημερώνει τον Πέτρο και τον Άγγελο για το γράμμα που της έστειλε και οργανώνουν μια ιδιότυπη ομάδα προκειμένου να επιβεβαιώσουν τις υποψίες τους, πως η ασφάλεια δολοφόνησε τον αδελφό του Πέτρου, αλλά και τους συντρόφους του.

 Ο Κυριάκος πλέει σε πελάγη ευτυχίας που θα επισκεφθεί τον Μπάμπη, αλλά οι υπόλοιποι έχουν ακόμα τις αμφιβολίες τους για τη μεγαλοψυχία του Ακύλα, γεγονός που θα φέρει κι άλλες αναταράξεις.

Ο Λευτέρης ανακαλύπτει κάτι που μπορεί να ενοχοποιήσει τον Ακύλα για τη δίωξη του Λάμπρου. Στη Λέρο, καταφθάνει ο Ταξίαρχος Σκαφάς για επιθεώρηση, αλλά η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

 Ο Νικηφόρος θα έρθει αντιμέτωπος με μια σκληρή αλήθεια που έχει να κάνει με τον Κωνσταντή. Στη δίκη, ο Δούκας θα έρθει αντιμέτωπος με δυσάρεστες εξελίξεις, ενώ η σύλληψη ενός άντρα θα τον φέρει ένα βήμα πριν την ολοκληρωτική καταδίκη του…

Δεύτερο κρούσμα της ινδικής μετάλλαξης εντοπίστηκε στην Ελλάδα, όπως επιβεβαίωσε ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας.

 
 
Πρόκειται για 33χρονη γυναίκα, η οποία ζει στην Αθήνα και είχε ταξιδέψει στο Ντουμπάι. Η νεαρή γυναίκα είχε κάνει αρνητικό μοριακό τεστ πριν αναχωρήσει από εκεί, εμφάνισε ωστόσο συμπτώματα κορωνοϊού μετά την άφιξή της στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, τα μέχρι στιγμής δεδομένα δείχνουν ότι το στέλεχος Β.1.617.1 που απομονώθηκε από το κρούσμα, προέρχεται από την επαρχία Maharashtra της Ινδίας, την περιοχή δηλαδή όπου χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά το μεταλλαγμένο στέλεχος.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ:

 

“Στο πλαίσιο του Εθνικού Δικτύου Γονιδιωματικής Επιτήρησης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) ταυτοποιήθηκε στο ΙΙΒΕΑΑ θετικό δείγμα για τον ιό SARS-CoV-2 με το στέλεχος Β.1.617.1 το οποίο αποτελεί το επικρατές στέλεχος στην Ινδία.

Το κρούσμα ανιχνεύθηκε σε μαζική δειγματοληψία των Κινητών Ομάδων Υγείας (ΚΟΜΥ) του ΕΟΔΥ.

Πρόκειται για γυναίκα 33 ετών, αλλοδαπή, που ζει στην Αττική, με ιστορικό ταξιδιού από το Ντουμπάι στις 4/4/2021 και με αρνητικό PCR τεστ από τη χώρα αναχώρησης. Το κρούσμα εμφάνισε συμπτώματα μετά την είσοδό της στη χώρα, χωρίς όμως να απαιτηθεί νοσηλεία σε νοσοκομείο. Τα κλινικά συμπτώματα έχουν αποδράμει πλήρως, έχει ολοκληρωθεί η απομόνωσή της και ο ΕΟΔΥ έχει ήδη ξεκινήσει την ιχνηλάτηση των επαφών του κρούσματος.

 
Το στέλεχος Β.1.617.1 χαρακτηρίζεται από μια σειρά μεταλλάξεων στο γονίδιο της ακίδας (Spike) του ιού, μεταξύ των οποίων το συνδυασμό E484Q και L452R. Το στέλεχος που ανιχνεύθηκε στο κρούσμα φέρει και τις δύο μεταλλάξεις.

 
Τα μέχρι στιγμής δεδομένα από τη φυλογενετική ανάλυση που έχει διεξαχθεί, δείχνουν ότι το στέλεχος Β.1.617.1 που απομονώθηκε από το κρούσμα, προέρχεται από την επαρχία Maharashtra της Ινδίας, την περιοχή δηλαδή όπου χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά το μεταλλαγμένο στέλεχος”.

Υπενθυμίζεται ότι το πρώτο κρούσμα της ινδικής μετάλλαξης στη χώρα, εντοπίστηκε στην Πάτρα, πριν από λίγες ημέρες.

Στο αγωνιώδες ερώτημα των παιδιών αν θα έρθει φέτος, εν μέσω καραντίνας, ο Άγιος Βασίλης, θέλησε να απαντήσει ο καθηγητής πολιτικής της υγείας στο London School of Economics (LSE) , Ηλίας Μόσιαλος, με ένα βίντεο που ανήρτησε στον λογαριασμό του στο facebook.

Ο Ιρλανδός υπουργός Εξωτερικών, απευθυνόμενος στο Κοινοβούλιο της χώρας του, ενημέρωσε ότι ως καθ’ ύλην αρμόδιος, έχει επιληφθεί του θέματος και καθησύχασε τους μικρούς Ιρλανδούς ότι ο Άγιος Βασίλης θα έρθει στα σπίτια τους εφέτος, τηρώντας όλους τους υγειονομικούς κανόνες. Συνέστησε σε όλους να κρατήσουν την κοινωνική απόσταση των δύο μέτρων από τον Άγιο για να τον έχουμε ασφαλή και πως ως Άγιος που έχει πολύ σημαντικό ρόλο δεν θα του απαγορευθούν τα ταξίδια, αφού τελεί επίσης σημαντικό έργο ούτε θα μπει σε καραντίνα από το ένα ταξίδι στο άλλο. Την ίδια δήλωση είχε κάνει πριν από λίγες ημέρες και π Βρετανός πρωθυπουργός, Μπόρις Τζόνσον, οπότε τα παιδάκια μπορούν να είναι ήσυχα ότι και εφέτος θα τα επισκεφθεί ο Άγιος Βασίλης και δεν θα χάσουν -κατά έναν τρόπο- την κανονικότητα των Χριστουγέννων τους.

Δείτε τι θα γίνει στις Άγριες Μέλισσες στο επεισόδιο 25 την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου.

Άγριες Μέλισσες – Επεισόδιο 25

Η απεργία πείνας στη φυλακή συνεχίζεται και οι κρατούμενες, μ’ εκπρόσωπο την Ελένη, μεταφέρουν τα αιτήματά τους στον Βόσκαρη που δείχνει ένα άλλο πρόσωπο, που ανησυχεί την Ελένη. Η Βιολέτα, καταρρακωμένη από την κατάσταση του Μιλτιάδη, ο οποίος μεταφέρεται σε ψυχιατρική κλινική όπου θα εκτίσει και την ποινή του, μαθαίνει με τον πιο άσχημο τρόπο για τη φυγή του Παναγιώτη στην Αμερική. Ο Νικηφόρος πείθει τον Λάμπρο να τον βοηθήσει να μπει στον Συνεταιρισμό και το ίδιο κιόλας βράδυ οι αγρότες ψηφίζουν γι’ αυτό. Ο Δούκας θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Νικηφόρο τον οποίο βγάζει από την κεφαλή των επιχειρήσεών του και την αναθέτει στον Κωνσταντή. Θα το δεχτεί ο Νικηφόρος ή έχει άλλα σχέδια στο μυαλό του; Η Δρόσω περνάει μ’ επιτυχία την πρώτη της οντισιόν ως τραγουδίστρια. Όμως, ο κόσμος της νύχτας, και μάλιστα στην Τρούμπα, δεν είναι αυτός που φαντάζεται και το βάζει στα πόδια. Η Ελένη οδηγείται στο σπίτι του Βόσκαρη για να το καθαρίσει και εκεί θα έρθει αντιμέτωπη μ’ έναν γνώριμο εφιάλτη. Τη δύναμη ενός άντρα που θέλει να της κάνει κακό. Θα καταφέρει, αυτή τη φορά, η Ελένη να επιβιώσει; Θα επαναλάβει το λάθος του παρελθόντος ή θα χάσει ολοκληρωτικά;

Επεισόδιο 26

Ο Νικηφόρος ανατρέπει τα σχέδια του Δούκα και του Κωνσταντή και τους αναγκάζει να δεχτούν τις αποφάσεις του. Η Ελένη βιώνει τον χειρότερο εφιάλτη της στη φυλακή του Βόσκαρη και συνειδητοποιεί ότι από ‘δω και πέρα η ζωή της θα είναι μια κόλαση στα χέρια του…

6 χρόνια μετά…

Διαφάνι 1965…

Τα παιδιά της Ασημίνας, της Ουρανίας και της Παγώνας μεγάλωσαν και πάνε μαζί στο σχολείο. Ο εγγονός του Νέστορα, ο Άγγελος, έγινε αστυνόμος και βοηθός του Προύσαλη, ενώ η Σοφούλα μαθαίνει την τέχνη της μαίας δίπλα στη Ρίζω. Ο Τόλλιας εκλέχτηκε πάλι Κοινοτάρχης και η ζωή συνεχίζεται στο χωριό. Η Ασημίνα με τον Νικηφόρο έχουν εδραιώσει τη θέση τους στο σπίτι και η συνεργασία με τον Συνεταιρισμό πάει καλά, παρά τις ανησυχίες του Νικηφόρου που έχει υψηλές απαιτήσεις. Η σχέση τους με τη Μυρσίνη συνεχίζει να έχει εντάσεις με τον μικρό Σέργιο να είναι το μήλον της έριδος ανάμεσά τους. Ο Κωνσταντής με τον Μελέτη έχουν κάνει τη δική τους επικερδή επιχείρηση, κρυφά απ’ όλους, και παράλληλα ο Κωνσταντής έχει σχέση με τη Δόμνα, κόρη του συνεργάτη τους Σωκράτη Θέμελη. Ο Μιλτιάδης έχει κάνει πρόοδο στο ψυχιατρείο και η Βιολέτα με τον Λάμπρο ανυπομονούν να τον πάρουν πίσω. Η Ελένη συνεχίζει να υπομένει τα βασανιστήρια του Βόσκαρη, κρατώντας μακριά τον Λάμπρο από όλα όσα της συμβαίνουν. Μόνη της παρηγοριά η συγκρατούμενή της, η Φωτεινή, και η εργασία της στα χωράφια .Ο Δούκας παραμένει κρυμμένος στα βουνά μέχρι που μια ευχάριστη εξέλιξη στην πολιτική ζωή της χώρας θα τον φέρει μπροστά στην προοπτική της αθώωσής του.

Πηγή: zappit.gr