Από τη Βένια Καραγιάννη,

Ο αγαπημένος σχεδιαστής, Βασίλης Ζούλιας, σχεδιάζει τα πιο υπέροχα φορέματα με άρωμα παλιάς Αθήνας. Οι συλλογές του εντυπωσιάζουν, το πελατολόγιό του συμπεριλαμβάνει την ελίτ της σόου μπιζ και της κοσμικής κοινωνίας, όμως η σημερινή επιτυχία δεν ήρθε μέσα από ένα δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα. Επί χρόνια έδωσε τη δική του μάχη με τα ναρκωτικά, έκανε απόπειρες να δώσει τέλος στη ζωή του, έδωσε πόνο στους δικούς του ανθρώπους και στον εαυτό του, μέχρι που πριν 25 χρόνια αποφάσισε να μπει σε πρόγραμμα απεξάρτησης 12 βημάτων, από το οποίο βγήκε καθαρός και δεν υποτροπίασε ποτέ ξανά. Το πρόγραμμα απεξάρτησης έγινε ο δικός του προσωπικός λαβύρινθος για να βρει τη γαλήνη της ψυχής του. «Ήμουν ένα πολύ θυμωμένο παιδί αλλά το θυμό μου τον έριχνα προς τα μέσα. Τώρα πια ξέρω ότι την ηρεμία τη βρίσκεις μέσα σου. Οι γονείς μου έκαναν αυτό που μπορούσαν. Σήμερα δεν τους κατηγορώ – τότε φυσικά το έκανα. Όταν είσαι χρήστης, θα κατηγορήσεις τους πάντες. Με τον πατέρα μου τα ξαναβρήκα στο 9ο βήμα, που λέει να κάνεις άμεσες επανορθώσεις στους ανθρώπους και να δεις το δικό σου κομμάτι σε σχέση με αυτούς. Ήμουν 7 χρόνια καθαρός όταν ξαναβρεθήκαμε –γιατί μέχρι τότε δεν μιλούσαμε– και από τότε είμαστε πολύ καλά».


Απογοητεύσεις, συναισθηματική απόρριψη και εσωτερικές συγκρούσεις. «Ο εθισμένος πονάει και γι’ αυτό πίνει. Όταν καθαρίσεις κι έρχονται όλα αυτά που σε πονάνε και πρέπει να τα αντιμετωπίσεις, εκεί γίνεται η δουλειά. Γιατί ένας ναρκομανής έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση. Είχα θέμα να αφεθώ στην αγάπη. Και ήπια πάνω στον πόνο της απόρριψης. Πήγαινα πάντα εκεί που δεν έβρισκα νερό. Αυτό το κατάλαβα με την ανάρρωσή μου και στράφηκα στους διαθέσιμους ανθρώπους. Εκεί βρήκα ότι η μαγεία των σχέσεων βρίσκεται στη διαθεσιμότητα. Πρέπει να ρισκάρεις όμως, γιατί με τους διαθέσιμους ανθρώπους δεν τρελαίνεσαι, ερωτεύεσαι σιγά σιγά κι αυτό είναι το μεγάλο μάθημα. Και το λέω και στους άλλους: “Πηγαίνετε εκεί που τρέχει το νερό. Αν δεν τρέχει, δεν θα τρέξει ποτέ. Αυτός που δεν έχει να δώσει δεν θα δώσει ποτέ, έχει δικά του θέματα κι ας πάει να τα λύσει. Κοιτάξτε τους ανθρώπους που σας θέλουν”».

Old Athens: Ο δρόμος προς την επιτυχία έχει την υπογραφή του vintage

Η δημιουργία του πετυχημένου brand Old Athens δεν ήταν στρωμένη από την αρχή με ροδοπέταλα. «Έφυγα από τα περιοδικά την κατάλληλη στιγμή» παραδέχεται. Μετά από 20 χρόνια επιτυχημένης πορείας ως στιλίστας και διευθυντής μόδας στο περιοδικό Votre Beauté. Τότε τον είχε φωνάξει ο Μουριάδης των γνωστών υποδημάτων να αναλάβει τη δική του επωνυμία με τον τίτλο Old Athens αλλά η εταιρεία πτώχευσε. Ο Βασίλης είχε δουλέψει για αυτό το project ένα χρόνο. Ήταν στο εργοστάσιο όταν τον παρότρυνε κάποιος να μην πάει χαμένη η δουλειά που έκανε και να δημιουργήσει το δικό του brand με το όνομά του. Κάπως έτσι γεννήθηκε το προσωπικό του όραμα. «Ήταν η πρώτη φορά που έμεινα χωρίς λεφτά. Τριγύριζα με τα σχέδια και μου έλεγαν συνέχεια “όχι”. Μια μέρα με βορχή είχα ένα τελευταίο ραντεβού. Δεν ήθελα να πάω. Ήθελα να κουκουλωθώ και να μείνω στο κρεβάτι. Σηκώθηκα όμως, ξυρίστηκα, γυάλισα τα παπούτσια μου –πάντα γυάλιζα τα παπούτσια μου όταν δεν είχα δουλειά, αισθανόμουν ότι έτσι υπάρχει ελπίδα– και πήγα στο ραντεβού. Ήταν με τον Σταύρο Πετρίδη. Ήταν εκείνος που μου είπε “ωραία ακούγεται η ιδέα σου, έλα να την κάνουμε μαζί”. Έχω πολύ μεγάλη ευγνωμοσύνη και σε εκείνον και στην αδελφή του, Στέφη». Έτσι τα πρώτα του παπούτσια κυκλοφόρησαν το 2003 και το 2008 έκανε την πρώτη του κολεξιόν ρούχων για να «ντύσει» τα παπούτσια του. «Δεν πέρασα εύκολα όλα αυτά τα χρόνια. Πολλές φορές σηκωνόμουν από το σπίτι κι έλεγα “για ποιο λόγο να πάω στη δουλειά;”. Όμως συνέχισα. Η κρίση είναι ένα μεταμφιεσμένο δώρο για μένα. Μέσα από αυτή τη δυσκολία έγινα καλύτερος επιχειρηματίας και απέκτησα την αίσθηση του μέτρου. Έμαθα ότι μπορώ να κάνω κάτι με το τίποτα. Είχα όμως πάντα ένα όραμα: Να γιορτάσω και να τιμήσω τις ένδοξες μέρες κομψότητας που έχει ζήσει η παλιά Αθήνα. Αυτό που θέλω τώρα είναι να κάνω αντίστοιχες μικρές μπουτίκ στις μεγάλες πόλεις του εξωτερικού». Του το εύχομαι ολόψυχα. Πριν φύγω τον ρωτάω αν είναι ευτυχισμένος. «Είμαι ήσυχος. Νιώθω πια μια εσωτερική γαλήνη». Και ερωτευμένος; «Τώρα πια αγαπάω κι αυτό είναι το πιο σημαντικό».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή, μαζί με το Πρώτο Θέμα.